آموزش دریافت ورودی از کاربر در جاوا

یکی از نقاط قوت Java، وجود کتابخانه های عظیمی از کدهای موجود برای شما می باشد. برای انجام کارهای خاص کدهایی نوشته شده است. تمام آنچه باید انجام دهید ارجاع به کتابخانه ی مورد نظر و سپس فراخوانی متد می باشد. گروه واقعا مفیدی که ورودی یک یوزر را کنترل می کند، گروه Scanner نامیده می شود. این گروه در کتابخانه ی java.util یافت می شود. برای استفاده از گروه Scanner لازم است به آن گروه در کد خود ارجاع کنید. این کار با لغت کلیدی import انجام می شود.

 

1	import java.util.Scanner;

عبارت import لازم است بالای عبارت عبارت Class قرار بگیرد.

1 2 3

import java.util.Scanner; public class StringVariables { }

این عبارت به جاوا می گوید که می خواهید از یک گروه خاص در یک کتابخانه ی خاص استفاده کنید – گروه Scanner که در java.util واقع شده است.

کار دیگری که باید انجام دهید ایجاد یک آبجکت از گروه Scanner می باشد. (یک گروه در واقع دسته ای از کدهاست. این کد تا زمانیکه یک آبجکت جدید از آن ایجاد نکنید، کاری انجام نمی دهد.)

برای ایجاد یک آبجکت Scanner جدید، کد مورد نیاز را در زیر مشاهده می کنید:

1	Scanner user_input = new Scanner( System.in );

بنابراین به جای متغیر int یا یک متغیر String ، در حال تنظیم یک متغیر Scanner می باشیم، که مورد ما user_input نامیده می شود. پس از یک علامت تساوی لغت کلیدی new را داریم که برای ایجاد آبجکت های جدید از یک گروه استفاده می شود. آبجکتی که در حال ایجاد آن هستیم از گروه Scanner می باشد. در بین آکولادها باید به جاوا اعلام کنید که از System Input (System.in) خواهد بود.

برای گرفتن ورودی یوزر، می توانید یکی از چندین متد موجود را در آبجکت جدید Scanner وارد عمل کنید. یکی از این متدها next نامیده می شود. این متد رشته ی بعدی متن را که یک یوزر روی صفحه کلید تایپ می کند، دریافت می کند:

1 2	String first_name; first_name = user_input.next( );

بنابراین پس از آبجکت user_input یک نقطه تایپ می کنیم. سپس لیستی از متدهای موجود مشاهده خواهید کرد. روی next دابل کلیک کنید و سپس در انتهای خط یک نقطه ویرگول تایپ کنید. برای به جلو بردن یوزر می توانیم متن نیز تایپ کنیم:

1 2 3

String first_name; System.out.print("Enter your first name: "); first_name = user_input.next( );

دقت داشته باشید که مانند قبل از print به جای println استفاده می کنیم. تفاوت بین این دو این است که println پس از خورجی مکان نما را به یک خط جدید حرکت می دهد، اما print روی همان خط می ماند.

یک پیشروی برای نام خانوادگی نیز وارد می کنیم:

1 2 3

String family_name; System.out.print("Enter your family name: "); family_name = user_input.next( );

این همان کد است به جز اینکه اکنون جاوا هرآنچه را یوزر در قسمت متغیر family_name به جای متغیر first_name تایپ می کند، ذخیره می کند.

برای چاپ ورودی می توانیم مورد زیر را اضافه کنیم:

1 2 3

String full_name; full_name = first_name + " " + family_name; System.out.println("You are " + full_name);

یک متغیر String دیگر با عنوان full_name تنظیم می کنیم و هر آنچه در متغیرهای first_name و family_name است را ذخیره می کنیم. در بین این دو یک فاصله قرار می دهیم. خط آخر همه ی آن را در پنجره ی Output چاپ خواهد کرد.

بنابراین کد خود را طوری تطبیق دهید تا با تصویر بعدی هماهنگی داشته باشد:

برنامه ی خود را اجرا کنید تا اینکه پنجره ی Output تصویر زیر را نمایش دهد:

اکنون جاوا متوقف شده تا اینکه در صفحه کلید چیزی وارد کنید، و تا زمانیکه دکمه ی Enter صفحه کلید را فشار ندهید، پیشرفتی رخ نخواهد داد. بنابراین بعداز "Enter your first name:" را کلیک چپ کنید، مشاهده خواهید کرد که مکان نمای شما محو خواهد شد. یک نام تایپ کنید و سپس دکمه ی enter را فشار دهید.

پس از فشردن دکمه ی enter، جاوا هر آنچه را که در سمت چپ علامت تساوی در متغیر نام تایپ و ذخیره شده، خواهد گرفت. در مورد ما این متغیر first_name نامیده می شد.

سپس برنامه وارد خط بعدی کد می شود:

یک نام خانوادگی تایپ کرده و سپس مجددا دکمه ی Enter را فشار دهید:

اکنون ورودی یوزر به پایان رسیده است و بقیه ی برنامه اجرا می شود. این خروجی هردو نام می باشد. نتیجه ی نهایی باید مشابه تصویر زیر باشد:

بنابراین ما از گروه Scanner برای گرفتن ورودی از یک یوزر استفاده می کنیم. هر آنچه تایپ شد در متغیرها ذخیره شد. نتیجه نیز در پنجره ی Output چاپ شد.

 

  بازگشت به فهرست موضوعی: " آموزش گام به گام زبان شرین برنامه نویسی جاوا  "

آموزش متغیر String در جاوا

همانند ذخیره ی مقادیر عددی، متغیرها می توانند متن را در خود حفظ کنند. شما میتوانید تنها یک کاراکتر یا چندید کاراکتر را ذخیره کنید. برای ذخیره ی تنها یک کاراکتر، متغیر char استفاده می شود. گرچه معمولا تمایل دارید بیشتر از یک کاراکتر را ذخیره کنید. برای انجام این کار نیاز به متغیر نوع رشته ای دارید.

با کلیک کردن بر روی File > New Project از نوار منو در بالای NetBeans، یک پروژه ی جدید را آغاز کنید. وقتی دیالوگ باکس New Project ظاهر می شود، اطمینان حاصل کنید که آموزش Java و Java Application انتخاب شده اند:

روی Next کلیک کرده و StringVars را با عنوان نام پروژه تایپ کنید. اطمینان حاصل کنید که در قسمت Create Main Class یک تیک وجود دارد. سپس Main را پس از stringvars حذف کرده و در عوض StringVariables را تایپ کنید، مانند تصویر زیر:

بنابراین نام پروژه StringVars است و نام گروه نیز StringVariables می باشد. روی دکمه ی Finish کلیک کنید، پنجره ی برنامه نویسی شما مانند تصویر زیر خواهد بود ( ما تمام کامنت های پیش فرض را حذف کرده ایم.) دقت داشته باشید که تمام حروف مربوط به نام پوشه با حروف کوچک نوشته شده اند(stringvars)، اما نام پروژه StringVars می باشد.

برای برقراری یک متغیر string ، لغت String را تایپ کنید که پس از آن نام متغیر قرار می گیرد. توجه داشته باشید که در لغت String حرف S بزرگ نوشته شده است. مجددا خط با یک نقطه ویرگول به پایان می رسد:

1	String first_name;

با تایپ کردن یک علامت تساوی، یک مقدار جدید را به متغیر string خود اختصاص دهید. پس از علامت تساوی متنی را که می خواهید ذخیره کنید، بین دو علامت نقل قول (") قرار می گیرد:

1	first_name = "William";

اگر ترجیه می دهید، می توانید تمام آن را در یک خط داشته باشید:

1	String first_name = "William";

متغیر دوم string را برقرار کنید تا یک نام یا نام خانوادگی را حفظ کنید:

1	String family_name = "Shakespeare";

برای اینکه هر دو نام را چاپ کنید، println( ) زیر را اضافه کنید:

1	System.out.println( first_name + " " + family_name );

در بین آکولادهای println عبارت زیر را داریم:

1	first_name + " " + family_name

هر آنچه در متغیر به نام first_name وجود دارد، نسخه ی چاپی (print out) می نامیم. پس از آن یک علامت به علاوه وجود دارد که با یک فاصله دنبال می شود. این فاصله بین علامت های نقل قول احاطه شده است. به این روش جاوا در می یابد که ما قصد چاپ یک کاراکتر فاصله (space character) را داریم. پس از فاصله یک علامت به علاوه ی دیگر وجود دارد که با متغیر family_name دنبال می شود.

گرچه این مسئله کمی گیج کننده به نظر می رسد، اما ما فقط در حال چاپ یک نام، یک فاصله و سپس نام خانوادگی هستیم. پنجره ی برنامه نویسی شما باید مانند تصویر زیر به نظر برسد:

برنامه ی خود را اجرا کنید و پس از آن در پنجره ی Output تصویر زیر مشاهده خواهید کرد:

اگر شما در حال ذخیره ی تنها یک کاراکتر مجزا هستید، متغیر مورد نیاز شما char ( با حرف کوچک) می باشد. برای ذخیره ی کاراکتر از علامت نقل قول (‘) به جای (“) استفاده می کنید. در اینجا مجددا برنامه را مشاهده می کنید، اما این بار با متغیر char:

اگر سعی کنید یک متغیر char را با علامت نقل قول جفت (“) ذخیره کنید، NetBeans زیر کد ناسازگار با قرمز خط خواهد کشید و خطای نوع ناسازگار (incompatible type) ارائه خواهد داد. به هرحال شما می توانید یک متغیر String تنها با یک کاراکتر مجزا داشته باشید. اما به علامت نقل قول دوگانه (“) نیاز دارید. بنابراین این مورد درست می باشد:

1	String first_name = "W";

اما مورد زیر درست نمی باشد:

1	String first_name = 'W';

ورژن دوم دارای یک علامت نقل قول مجزا می باشد، در حالیکه مورد اول دارای علامت نقل قول دوگانه (“) می باشد.موارد بیشتری در مورد string ها وجود دارد و بعدها مجددا آنها را مشاهده خواهید کرد. اکنون اجازه دهید ادامه داده و چند ورودی از یوزر دریافت کنیم.

 

  بازگشت به فهرست موضوعی: " آموزش گام به گام زبان شرین برنامه نویسی جاوا  "

آموزش اولویت عملگرها در جاوا

البته که شما می توانید با بیشتر از دو عدد در جاوا محاسبه کنید. اما باید مراقب آنچه قرار است محاسبه شود، باشید. مورد زیر را به عنوان مثال در نظر بگیرید:

1 2 3 4

first_number = 100; second_number = 75; third_number = 25; answer = first_number - second_number + third_number;

اگر محاسبه را از سمت چپ به راست انجام داده باشید، 75-100 می شود که پاسخ 25 است. سپس عدد سوم را که 25 است اضافه کنید. مجموع 50 خواهد بود. به هرحال اگر مد نظر شما این نباشد چطور؟ اگر تمایل داشته باشید اعداد دوم و سوم را با هم اضافه کنید و سپس مجموع را از اولین عدد کسر کنید، چطور؟ بنابراین 25+75 است که پاسخ 100 می باشد. سپس آن را از اولین عدد کسر کنید که 100 می باشد. اکنون مجموع 0 خواهد بود.

برای اطمینان از اینکه جاوا کاری را انجام می دهد که شما می خواهید، می توانید از آکولا استفاده کنید. بنابراین اولین محاسبه مانند زیر خواهد بود:

1	answer = (first_number - second_number) + third_number;

این پنجره ی برنامه نویسی می باشد، بنابراین می توانید آن را امتحان کنید:

محاسبه دوم نیز به این شکل می باشد:

1	answer = first_number - (second_number + third_number);

پنجره ی کد آن را نیز در اینجا مشاهده می کنید:

اکنون اجازه بدهید چند عمل ضرب و جمع را امتحان کنیم. نمادهای ریاضی خود را به (که اپراتور نامیده می شوند) به جمع و ضرب تبدیل کنید:

1	answer = first_number + second_number * third_number;

تمام آکولادها را حذف کرده و سپس برنامه ی خود را اجرا کنید.

بدون آکولا تصور می کنید که Java از چپ به راست محاسبه را انجام می دهد. بنابراین تصور می کنید که عدد اول را به عدد دوم اضافه می کند تا 175 به دست آورد. سپس تصور می کنید که در عدد سوم ضرب می شود که 25 می باشد. بنابراین پاسخ 4375 خواهد بود. سپس برنامه را اجرا کنید. پاسخ حقیقی را که شما به دست می آورید 1975 می باشد. پس جریان چیست؟

دلیل اینکه جاوا پاسخ اشتباه ارائه می دهد Operator Precedence است. جاوا برخی از نمادهای ریاضی را مهم تر از بقیه در نظر می گیرد. این برنامه ضرب را مقدم به جمع می داند، بنابراین عملیات ضرب را قبل از جمع انجام می دهد، سپس جمع را انجام می دهد. بنابراین جاوا در حال انجام عملیات زیر می باشد:

1	answer = first_number + (second_number * third_number);

با قرار دادن آکولادها در جای درست مشاهده می کنید که عدد دوم در عدد سوم ضرب شده است. سپس مجموع به اولین عدد اضافه می شود. بنابراین حاصل 75 در 25 عدد 1875 می باشد. عدد 100 را اضافه کنید، که 1975می باشد. اگر آن را به روش دیگری می خواهید، فراموش نکنید که با استفاده از آکولادها به جاوا اعلام کنید:

1	answer = (first_number + second_number) * third_number;

تقسیم مشابه ضرب می باشد: جاوا ابتدا تقسیم را انجام می دهد وسپس جمع و یا تفریق را. خط پاسخ خود را به شکل زیر تغییر دهید:

1	answer = first_number + second_number / third_number;

پاسخی که به دست می آورید 103 می باشد. اکنون چند آکولاد اضافه کنید:

1	answer = (first_number + second_number) / third_number;

پاسخ این بار 7 خواهد بود. بنابراین بدون آکولادها، جاوا ابتدا تقسیم را انجام می دهد و سپس 100 را به مجموع اضافه می کند – این عملکرد از چپ به راست کار نمی کند.

در اینجا لیستی از Operator Precedence را مشاهده می کنید:

ضرب و تقسیم – به طور مساوی رفتار می شوند، اما نسبت به جمع و تفریق دارای اولویت هستند. جمع و تفریق – به طور مساوی رفتار می شوند اما نسبت به ضرب و تقسیم اولویت پایین تری دارند. بنابراین اگر فکر می کنید که جاوا پاسخ اشتباه به شما می دهد، به یاد داشته باشید که Operator Precedence مهم می باشد و چند آکولاد اضافه می کند. در قسمت بعدی به چگونگی ذخیره ی مقادیر با استفاده ازJava نگاهی خواهیم داشت.

 

  بازگشت به فهرست موضوعی: " آموزش گام به گام زبان شرین برنامه نویسی جاوا  "

آموزش متغیر Double ،Short و Float در جاوا

متغیر double می تواند اعداد خیلی بزرگ (یا کوچک) را در خود داشته باشد. حداکثر و حداقل مقادیر 17 می باشد که با 307 صفر دنبال می شود.

متغیر double برای نگهداری مقادیر ممیزی شناور نیز استفاده می شود. یک مقدار ممیزی شناور عددی مانند 8.7، 12.5، 10.1 و غیره می باشد. به عبارت دیگر این عدد ممیزی در انتها دارد. اگر سعی کنید یک مقدار ممیزی را در یک متغیر int ذخیره کنید، NetBeans زیر کد پیش فرض را خط خواهد کشید. اگر سعی کنید برنامه را اجرا کنید، کامپایلر یک پیغام خطا ارائه می دهد. اجازه بدهید با متغیرهای double کمی تمرین کنیم.

از بخش int را به double تغییر دهید. بنابراین این مورد را نیز تغییر دهید:

 

1	int first_number, second_number, answer;

به خط زیر:

1	double first_number, second_number, answer;

اکنون مقادیر ذخیره شده را تغییر دهید:

1 2	first_number = 10.5; second_number = 20.8;

بقیه ی برنامه را همانطور که هست رها کنید. پنجره ی برنامه نویسی شما باید مشابه زیر باشد:

برنامه ی خود را مجددا اجرا کنید، پنجره ی خروجی باید مانند زیر باشد:

تغییر مقادیر ذخیره شده در first_number و second_number را امتحان کنید. از هر مقداری که تمایل دارید، استفاده کنید. برنامه ی خود را اجرا کرده و نتیجه را مشاهده کنید.

 

آموزش متغیرهای Short و Float در جاوا

دو نوع متغیر دیگری که می توانید استفاده کنید short و float می باشند. متغیر short برای ذخیره ی اعداد کوچکتر استفاده می شود و دامنه ی آن بین منفی 32768 و مثبت 32767 می باشد. به جای استفاده از int در کد خود مانند صفحات قبل، می توانستیم از متغیر short استفاده کنیم. اگر مطمئن هستید که متغیری را که مخواهید ذخیره کنید، بیشتر از 32767 و کمتر از -32768 نیست، باید فقط از متغیر short استفاده کنید.متغیر double را که استفاده کردیم، می تواند اعداد ممیزی شناور واقعا بزرگ را ذخیره کند. به جای استفاهد از double، متغیر float نیز می تواند استفاده شود. هنگام ذخیره ی یک مقدار در یک متغیر float، نیاز به حرف f در انتهای آن دارید. مانند مورد زیر:

1 2 3

float first_number, second_number, answer;‎ first_number = 10.5f; second_number = 20.8f;‎

بنابراین حرف f بعد از عدد اما قبل از نقطه ویرگول در انتهای خط قرار می گیرد. برای مشاهده ی تفاوت بین float و double مورد زیر را بررسی کنید.

حساب ساده ( Simple Arithmetic) با متغیرهایی که استفاده کرده اید، می توانید از نمادهای زیر نیز برای انجام محاسبت استفاده کنید: + (علامت جمع) _ (علامت منفی) *(علامت ضرب که یک ستاره است.) / (علامت تقسیم که یک اسلش رو به جلو می باشد.) این تمرین را امتحان کنید: علامت جمع را که برای اضافه کردن first_number و second_numberاستفاده می شود، حذف کنید. آن را با نمادهای بالا جایگزین کنید، ابتدا علامت منفی، سپس علامت ضرب و در نهایت علامت تقسیم. پاسخ به مورد آخر، تقسیم، باید یک عدد واقعا بزرگ به شما ارائه دهد. عددی که باید برای تقسیم ارائه دهید 0.5048076923076923 می باشد. این به این دلیل است که شما از متغیر نوع double استفاده کرده اید. به هرحال double را به float تغییر دهید. سپس حرف f را به انتهای اعداد اضافه کنید. بنابراین کد شما باید مانند زیر باشد:

وقتی که کد بالا را اجرا می کنید، اکنون پاسخ 0.5048077 می باشد. جاوا 6 عدد اول بعد از ممیز را گرفته و سپس بقیه را گرد کرده است. ( double یک عدد 64 بیتی است و float فقط 32 بیتی می باشد.)

 

  بازگشت به فهرست موضوعی: " آموزش گام به گام زبان شرین برنامه نویسی جاوا  "

معرفی متغیر های جاوا_ Java

 

معرفی متغیر های Java

برنامه ها با دستکاری داده ی واقع در حافظه کار می کنند. داده می تواند عدد، متن، آبجکت، اشاره گرهایی به دیگر بخش های حافظه، و موارد دیگر باشد. داده نام گذاری می شود، طوریکه در صورت نیاز می تواند مجددا فراخوانده شود. نام و مقدار آن با عنوان متغیر (Variable) شناخته می شوند. ما با مقادیر عددی شروع می کنیم.

برای ذخیره ی یک عدد در جاوا، باید گزینه های زیادی داشته باشید. تمام اعداد مانند 8، 10، 12 و غیره با استفاده از متغیر int ذخیره می شوند. ( int مخفف integer (عددصحیح) می باشد.). اعداد ممیز شناور مانند 8.4، 10.5، 12.8 و غیره با استفاده از متغیر دوگانه ذخیره می شوند. شما ذخیره سازی را با یک علامت تساوی ( = ) انجام می دهید. اجازه بدهید چند مثال را بررسی کنیم (می توانید از کد FirstProject برای این مثال ها استفاده کنید.)

برای تنظیم یک عدد کامل (عدد صحیح)، موارد زیر را به متود main از بخش قبل اضافه کنید:

 

1 2 3 4

public static void main(String[ ] args) { int first_number; System.out.println("My First Project"); }

بنابراین برای اینکه به جاوا بگویید که می خواهید یک عدد کامل را ذخیره کنید، ابتدا لغت int را تایپ کنید که پس از آن یک فاصله قرار می گیرد. سپس لازم است برای متغیر عدد صحیح خود یک نام انتخاب کنید. شما می توانید هر نامی که می خواهید برای آنها انتخاب کنید، اما در این مورد قوانینی نیز وجود دارد.

نام متغیرها نباید با عدد شروع شود. بنابراین نام first_number درست می باشد اما نام 1st_number درست نیست. می توانید اعداد را در هرجایی از نام متغیر به جز ابتدای آن قراردهید.

نام های متغیرها نمی تواند مشابه لغات کلیدی Java باشد. موارد بسیاری از این گونه وجود دارد که در NetBeans به رنگ آبی در خواهند آمد، مانند int در بالا.

نمی توانید در نام های متغیرها فاصله داشته باشید. اطلاعیه ی متغیر int first number، خطایی را دریافت خواهد کرد. ما از متغیرهای تاکید شده استفاده کرده ایم، اما متداول این است که حرف اول با حروف کوچک انگلیسی و حرف بعدی یا بقیه ی حروف را با حرف بزرگ انگلیسی نوشته شوند: firstNumber, myFirstNumber

نام های متغیرها موارد هوشمندی هستند، بنابراین firstNumber و FirstNumber نام های متفاوتی برای متغیرها می باشند.برای ذخیره ی موردی در متغیری به نام first_number، یک علامت تساوی و سپس مقداری مورد نظر برای ذخیره را تایپ کنید:

 

1 2 3 4 5

public static void main(String[ ] args) { int first_number; first_number = 10; System.out.println("My First Project"); }

بنابراین این برنامه به جاوا می گوید که می خواهید مقداری از 10 را در متغیر عدد صحیح که first_number نامیده ایم، ذخیره کنید. اگر تمایل دارید، می توانید تمام این کار را در یک خط انجام دهید:

1 2 3 4

public static void main(String[ ] args) { int first_number = 10; System.out.println("My First Project"); }

برای اینکه تمام موارد را در عمل ببینید، متود println را به این شکل تغییر دهید:

1	System.out.println( "First number = " + first_number );

آنچه ما اکنون در بین آکولادهای println داریم، متن های مستقیمی هستند که در علامت نقل قول محدود شده اند:

1	("First number = "

ما یک علامت به علاوه نیز داریم که با نام متغیرمان دنبال می شود:

1	+ first_number );

علامت به اضافه به معنای اتصال به یکدیگر "join together" می باشد. بنابراین ما متن و نام متغیر خود را به یکدیگر متصل می کنیم. این عملکرد به عنوان concatenation (الحاق) مطرح است. پنجره ی شما اکنون باید مانند زیر به نظر برسد (دقت داشته باشید که هر خط با نقطه ویرگول به پایان می رسد.):

برنامه ی خودرا اجرا کنید و باید صفحه ی زیر را در پنجره ی Output در پایین مشاهده کنید: بنابراین عددی را که در متغیر ذخیره کرده ایم، به نام first_number ، خروجی می باشد پس از علامت تساوی.

اجازه بدهید چند جمع ساده را امتحان کنیم. چند متغیر int به کد خود اضافه کنید، یکی برای ذخیره ی رومین عدد و دیگری برای ذخیره ی پاسخ.

1	int first_number, second_number, answer;

دقت کنید که چگونه سه متغیر نام روی یک خط داریم. اگر متغیرها از یک نوع باشند، شما می توانید این کار را در جاوا انجام دهید (برای مورد ما نوع int). بنابراین نام هر متغیر با کاما (ویرگول) جدا می شود. ینابراین می توانیم در متغیرهای جدید چیزی اضافه کنیم:

1 2 3

first_number = 10; second_number = 20; answer = first_number + second_number;

برای متغیر پاسخ، می خواهیم اولین عدد را به دومین عدد اضافه کنیم. جمع کردن با علامت به اضافه ( + ) انجام می شود. بنابراین Java مقادیر را در first_number و second_number به یکدیگر اضافه می کند. وقتی این کار تمام شد، مجموع را در متغیر واقع در سمت راست تساوی ذخیره می کند. بنابراین به جای اختصاص دادن 10 یا 20 به نام متغیر، عمل جمع را انجام خواهد داد و سپس اختصاص می دهد. در موردی که واضح نیست، اتفاقی مانند زیر رخ خواهد داد:

مورد بالا سازگار با این مورد می باشد:

answer = 10 + 20;

اما جاوا تقریبا می داند که در داخل دو متغیر first_number و second_number چه چیزی وجود دارد، بنابراین شما می توانید فقط از نام ها استفاده کنید. اکنون متود println خود را مانند زیر تغییر دهید:

1	System.out.println("Addition Total = " + answer );

مجددا یک متن مستقیم را که با علامت نقل قول احاطه شده، با نام متغیر ترکیب می کنیم. پنجره ی برنامه نویسی شما باید مانند زیر باشد:

بنابراین برنامه ی ما موارد زیر را انجام داده است:

یک عدد ذخیره کرده است. یک عدد دوم ذخیره کرده است. این دو عدد را با یکدیگر جمع کرده است. نتیجه ی جمع را در یک متغیر سوم ذخیره کرده است. نتیجه را چاپ کرده است. شما مستقیما نیز می توانید از اعداد استفاده کنید. خط پاسخ را مانند زیر تغییر دهید: answer = first_number + second_number + 12; برنامه ی خود را مجددا اجرا کنید. چه چیزی چاپ شده است؟ همان موردی است که انتظار داشتید؟ می توانید اعداد کاملا بزرگی در متغیر نوع int ذخیره کنید. حداکثر مقدار 2147483647 می باشد. اگر یک عدد منفی مورد نظر شماست، کمترین مقداری که می توانید داشته باشید -2147483648 می باشد. اگر اعداد بزرگتر و یا کوچکتر می خواهید، می توانید از متغیر عددی دیگری استفاده کنید: double ، که آنها را در بخش بعدی مورد بررسی قرار می دهیم.

 

  بازگشت به فهرست موضوعی: " آموزش گام به گام زبان شرین برنامه نویسی جاوا  "

آموزش اجرای برنامه ها و به اشتراک گذاری کدهای جاوا _ Java

آموزش اجرای برنامه های Java

وقتی که برنامه ای را در NetBeans اجرا می کنید، این برنامه در پنجره ی Output در پایین صفحه ی شما، درست زیر کد، اجرا خواهد شد. به این دلیل است که لازم نیست یک پنجره ی ترمینال یا console را آغاز کنید – پنجره ی Output همان console می باشد.

روش های مختلفی برای اجرای برنامه در NetBeans وجود دارد. ساده ترین راه فشاردادن دکمه ی F6 روی صفحه کلید می باشد. همچنین می توانید با استفاده از منوها در بالای NetBeans برنامه ها را اجرا کنید. منوی Run را قرار داده و سپس Run Main Programme را انتخاب کنید.

همچنین می توانید روی فلش سبز رنگ در نوار ابزار NetBeans کلیک کنید.

راه دیگر برای اجرای برنامه هایتان پنجره ی Projects می باشد. این روش اطمینان خواهد داد که source code درست قرار است که اجرا شود. به سادگی روی فایل منبع جاوای خود در پنجره ی projects کلیک راست کنید که منویی برای شما ظاهر خواهد شد. در این منو Run File را انتخاب کنید.

با استفاده از یکی از متودهای بالا برنامه ی خود را اجرا کنید. متوجه خواهید شد که در پنجره ی Output اتفاقاتی در حال افتادن است.

دومین خط در پنجره ی Output در بالا کد مورد نظر ما می باشد: My First Project. با کلیک کردن روی فلش های سبز رنگ در بالا و سمت چپ پنجره ی Output، می توانید آن را مجددا و با سرعت اجرا کنید.

 

به اشتراک گذاری کدهای Java

می توانید برنامه های خود را به دیگر افراد ارسال کنید، طوریکه بتوانند آنها را اجرا کنند. برای انجام آن نیاز به ایجاد یک فایل JAR دارید (Java Archive). NetBeans می تواند همه ی این کار را برای شما انجام دهد. از منوی Run در بالا Clean and Build Main Project را انتخاب کنید. وقتی کاری انجام می دهید، NetBeans آن را ذخیره می کند و سپس تمام فایل های لازم را ایجاد می کند. این برنامه فولدری به نام dist ایجاد کرده و تمام فایل ها را در آن قرار می دهد. اگر نگاهی به محل پروژه های NetBeans داشته باشید، فولدر dist را مشاهده خواهید کرد.

روی فولدر dist دابل کلیک کنید تا محتویات داخل آن را مشاهده کنید.

باید یک فایل JAR و یک تکست فایل README مشاهده کنید. تکست فایل حاوی دستورالعمل هایی در مورد چگونگی اجرای برنامه از یک پنجره ی terminal/console می شود.اکنون که فراگرفته اید چگونه فایل های منبع جاوا را اجرا کنید، اجازه بدهید کمی برنامه نویسی کنیم.

 

  بازگشت به فهرست موضوعی: " آموزش گام به گام زبان شرین برنامه نویسی جاوا  "

آموزش دستورات و ساختار کدهای Java به همراه چاپ مقدار خروجی

آموزش دستورات Java

وقتی که در NetBeans یک پروژه ی جدید ایجاد می کنید، متوجه خواهید شد که برخی قسمت های متن خاکستری هستند با تعداد زیادی اسلش و ستاره.

بخش های خاکستری شده کامنت ها هستند. وقتی که برنامه اجرا می شود، کامنت ها نادیده گرفته می شوند. بنابراین شما می توانید هرچه تمایل دارید در داخل کامنت عای خود تایپ کنید. اما معمولا به این شکل است که کامنت هایی را ارائه می دهید که سعی دارد آنچه می خواهید انجام دهید را توضیح دهد. می توانید با تایپ کردن دو اسلش که با کامنت شما دنبال می شود، یک خط کامنت مجزا داشته باشید.

‎//This is a single line comment

اگر می خواهید بیشتر از یک خط داشته باشید نیز می توانید این کار را انجام دهید.

‎//This is a comment spreading

‎//over two lines or more

یا این کار را انجام دهید.

‎/* This is a comment spreading over two lines or more ‎*/‎‏ ‏

در کامنت بالا دقت داشته باشید که چگونه با /* شروع می شود. در عوض برای پایان کامنت نیز */ را داریم.

چیزی به نام کامنت Javadoc وجود دارد. می توانید دو نمونه از آن را در تصویر برنامه نویسی در صفحه ی قبل مشاهده کنید. یک کامنت Javadoc با یک اسلش دو به به جلو و دو ستاره (/**) شروع می شود و با یک ستاره و یک اسلش ( */ ) نیز به پایان می رسد. هر خط از کامنت با یک ستاره شروع می شود.

‎/** ‎*This is a Javadoc comment ‎*/‎‏ ‏

کامنت های Javadoc برای کد داکیومنت (document code) استفاده می شوند. بنابراین کد داکیومنت شده می تواند به یک صفحه ی HTML تبدیل شود که برای دیگران مفید خواهد بود. با کلیک کردن بر روی Run از منو در بالای NetBeans، مشاهده می کنید که چگونه به نظر می رسند. از منوی Run عبارت Generate Javadoc را انتخاب کنید. به هرحال از آنجایی که هنوز کدی ننوشته اید، مورد زیادی برای مشاهده وجود ندارد.

در این مرحله از کار برنامه نویسی خود می توانید کامنت هایی را که NetBeans برای شما تولید می کند، حذف کنید. در اینجا دوباره برنامه ی ما را با کامنت های حذف شده مشاهده می کنید.

 

 

ساختار کدهای Java

در بخش قبل کد خود را تا حدی مرتب کردید، در اینجا پنجره ی برنامه نویسی شما باید این گونه به نظر برسد.

مشاهده می کنید که ابتدا پوشه را نامگذاری کرده ایم. دقت داشته باشید که چگونه یک خط با نقطه ویرگول به پایان می رسد. اگر این نقطه ویرگول را نگذارید، برنامه کامپایل نخواهد شد.

package firstproject;‎‏ ‏

نام گروه نیز پس از آن قرار می گیرد.

public class FirstProject {‎ ‎}‎‏ ‏

می توانید یک گروه را به عنوان یک بخش کد (code segment) در نظر گیرید. اما باید به جاوا بگویید که بخش های کد کجا شروع و کجا به پایان برسند. این کار را می توانید با آکولاد انجام دهید. شروع یک بخش کد با آکولاد سمت چپ { و پایان آن با آکولاد سمت راست } انجام می شود. هرچیزی در داخل این آکولادها به آن بخش کد مربوط می شود.

آنچه در داخل این آکولادهاست، یک code segment دیگر است. این مورد public static void main( String[ ] args ) {‎ ‎}‎

لغت main در اینجا قسمت مهمی است. هروقت یک برنامه ی جاوا آغاز می شود، به دنبال متودی به نام main می باشد. (یک متود در واقع بخشی از یک کد می باشد، در مورد اینها بعدها بیشتر فرا خواهید گرفت). سپس هر کدی را در داخل این آکولادها برای main اجرا می کند. اگر متود main را در برنامه های جاوای خود نداشته باشید، پیغام های خطا دریافت خواهید کرد. اما همانطور که از نام آن پیداست، نقطه ی ورودی اصلی برای برنامه های شما می باشد.

در حال حاضر قسمت های آبی قبل از لغت main می توانند نادیده گرفته شوند.

(به هرحال اگر علاقمند هستید، عمومی (public) به این معناست که متود در خارج از این گروه نیز قابل مشاهده است، و استاتیک نیز یعنی لازم نیست که یک آبجکت جدید ایجاد کنید و void یعنی اینکه مقداری گزارش نمی شود وفقط با همین مقدار ادامه می دهد. بخش های بین آکولادهای main با عنوان خط فرمان argument مطرح می شوند). نکته ی مهمی که باید به خاطر داشته باشید این است که ما گروهی با نام FirstProject داریم. این گروه حاوی یک متود به نام main می شود. هر دو دارای مجموعه آکولادهای مربوط به خود می باشند. اما بخش مهم کد به گروه FirstProject متعلق می باشد.

 

 

آموزش Javaچاپ مقدار خروجی

شما می توانید the code you have so far را اجرا کرده و آن را به یک برنامه تبدیل کنید. این برنامه کار خاصی انجام نمی دهد اما هنوز کامپایل خواهد شد. بنابراین اجازه بدهید یک خط از کد را اضافه کنیم، سپس می توانیم مشاهده کنیم که چگونه کار می کند. متونی را به پنجره ی console خروجی می دهیم. خط زیر را به متد main خود اضافه کنید.

1 2 3

public static void main( String[ ] args ) {‎         System.out.println( "My First Project" );‎         ‎}‎

وقتی که پس از System نقطه را تایپ می کنید، NetBeans نیز با نمایش لیستی از گزینه های موجود سعی می کند تا به شما کمک کند.

روی آن دابل کلیک کنید تا به کد خود بیفزایید. دوباره لیست گزینه ها ظاهر می شود. println( ) را انتخاب کنید. آنچه این گزینه انجام می دهد چاپ یک خط از متن زوی صفحه ی خروجی می باشد. اما نیاز خواهید داشت که متن خود را بین آکولادهای println قرار دهید. متن شما لازم است بین یک جفت علامت نقل قول قرار بگیرد.

زمانی که نقل قول های خود را در محل قرار داده اید، متن خود را تایپ کنید.

دقت داشته باشید که خط با یک نقطه ویرگول به پایان می رسد. هر خط کاملی از کد در Java نیاز به نقطه ویرگول در انتهای خود دارد. اگر این علامت را در انتهای آن قرار ندهید، برنامه کامپایل نخواهد شد.بسیارخوب، اکنون می توانیم جلوتر برویم و این برنامه را امتحان کنیم. ابتدا کار خود را ذخیره کنید. می توانید روی File > Save یا File > Save All کلیک کنید. یا روی آیکن Save در نوار ابزار NetBeans کلیک کنید.

 

  بازگشت به فهرست موضوعی: " آموزش گام به گام زبان شرین برنامه نویسی جاوا  "

آموزش نرم افزار NetBeans

وقتی که برای اولین بار NetBeans را اجرا می کنید، صفحه ای مشابه لینک زیر خواهید دید.
The NetBeans Software - First Start (38K)‎

از آنجایی که این برنامه خیلی سریع نیست، ممکن است مجبور شوید مدتی منتظر بمانید. برای شروع یک پروژه ی جدید روی File > New Project از منوی NetBeans در بالا کلیک کنید. پس از آن صفحه ی زیر را مشاهده خواهید کرد.

ما قصد ایجاد یک Java Application را داریم، بنابراین گزینه ی را Java در زیر Categories و سپس Java Application در زیر Projects را انتخاب کنید.

در قسمت Project Name در قسمت بالا، یک نام برای پروژه ی خود تایپ کنید. به چگونگی تغییر متن در پایین دقت داشته باشید که برای هماهنگی با نام پروژه اتفاق می افتد (در تکست باکس در سمت راست Create Main Class)

firstproject.Main‏ ‏

اگر آن را به این شکل رها کنیم، Class دارای نام Main خواهد بود. آن را به FirstProject تغییر دهید.

اکنون گروه ایجاد شده FirstProject نامیده می شود، که با F و P بزرگ نوشته می شود. پوشه نیز firstproject نامیده می شود، اما با f و p کوچک. موقعیت پیش فرض برای ذخیره ی پروژه ی شما درتکست باکس Project Location ظاهر می شود. اگر تمایل داشتید، می توانید آن را تغییر دهید. NetBeans نیز یک فولدر در همان موقعیت با نام پروژه ی شما ایجاد خواهد کرد. روی دکمه ی Finish کلیک کنید و NetBeans نیز به کار خود در ایجاد فایل های لازم برای شما ادامه خواهد داد.

وقتی که NetBeans به IDE بازمی گردد، نگاهی به بخش Projects در بالا و سمت چپ صفحه داشته باشید. ( اگر نمی توانید آن را ببینید، روی Window > Projects از نوار منو در قسمت بالای نرم افزار کلیک کنید)

روی علامت به علاوه کلیک کنید تا پروژه ی خود را باز کنید، پس از آن موارد زیر را مشاهده خواهید کرد.

اکنون Source Packages را باز کنید تا مجددا نام پروژه ی خود را ببینید. آن را باز کنید، شما فایل Java را مشاهده خواهید کرد که source code شما می باشد.

همین source code باید در سمت راست، در تکست باکس بزرگ نمایش داده شود، که FirstProject.java نامیده می شود. اگر شما نمی توانید یک پنجره ی کد مشاهده کنید، روی FirstProject.java در بالای پنجره ی Projects خود دابل کلیک کنید. پنجره ی برنامه نویسی (coding window) که ظاهر می شود، باید مشابه تصویر زیر باشد. (ما نام نویسنده را تغییر داده ایم)

موردی که باید به آن اشاره کرد این است که در اینجا گروه FirstProject نامیده می شود.

public class FirstProject {‎

این همان نام فایل آموزش Java source در پنجره ی Project می باشد: FirstProject.java. وقتی که برنامه های خود را اجرا می کنید، کامپایلر انتظار دارد که فایل منبع و نام گروه با هم هماهنگ باشند. بنابراین اگر فایل .java با عنوان firstProject نامگذاری می شود، اما گروه FirstProject نامیده می شود، شما یک خطا در کامپایل دریافت خواهید کرد. این به خاطر این است که اولین f با حرف کوچک نوشته شده و دومین با حرف بزرگ است. 

دقت داشته باشید که گرچه پوشه را نیز firsproject نامیده ایم، اما این لازم نیست. می توانستیم پوشه را someprogramme نامگذاری کنیم. بنابراین نام پوشه نباید با نام فایل منبع جاوا یا گروه در فایل منبع یکی باشد. بلکه فقط نام فایل منبع جاوا و نام گروه است که باید با هم هماهنگ باشند.

 

  بازگشت به فهرست موضوعی: " آموزش گام به گام زبان شرین برنامه نویسی جاوا  "